Lewy Body Dementia Resource Center
SEVGİYLE ANILMASI İÇİN KURULMUŞTUR:
Lillian Loeb – Annem; 2015 yılında 93 yaşında vefat edene kadar eşine, üç kızına, iki torununa ve tüm sevdiklerine kendini adamış; harika, özverili ve güçlü bir kadındı. Lil, zekası ve hazırcevaplığıyla neredeyse her soruya yanıt verebilir ve benim en yakın arkadaşımdı. Zamanının çok ötesindeydi; II. Dünya Savaşı sırasında Brooklyn Donanma Tersanesi'nde 'Matkapçı Lily' olarak çalışmıştı. LBDRC'nin kuruluşunun arkasındaki ilham kaynağı odur. – Kızı Norma Loeb
Charlotte Rubin – Annem, Charlotte: Dış güzelliği, altın kalbiyle birlikte ışıldardı. Babam onun hayatıydı; çocukları ve torunları ise kalbiydi. O şimdi omuzlarımızdaki Melek – hep bizimle! – Kızı Ileene Stern
Genevieve Stefatos – Genevieve zarif ve büyülü bir insandı; anneliğin, zarafetin ve kadınsılığın timsaliydi. Gösterişli ve hayat dolu, ışıldayan gözleri, tatlı sesi ve hem çekici hem de aristokrat havası tanıştığı herkesi büyülerdi. Parlak bir sanatçı ve entelektüel olan annem, sohbet ederek, dans ederek, şarkı söyleyerek, tavsiyeler vererek veya bir akşam yemeğine ev sahipliği yaparak odadaki herkesin içindeki “yaşama sevincini” (joie de vivre) ateşlerdi. Dokunduğu her şey güzelleşir ve tanıdığı herkes kendini değerli hissederdi, çünkü yaptığı her şeyi derin bir sevgi ve benzersiz bir sanat duygusuyla gerçekleştirirdi. Genevieve sihre ve hayatı boyunca ifade ettiği ruhun gücüne inanırdı. – Kızı Marisa Stefatos
Murray Halper – Babam; kendini eşine, çocuklarına ve torunlarına adamış bir aile babasıydı. Ailesi hayatının merkezi olan, gerçekten nazik, sevgi dolu ve beyefendi bir insandı. – Kızı Suzanne Pargament
Estelle Visconti – Annemin porselen beyazı teni, gri/mavi gözleri ve güzel, kalın, dalgalı koyu saçları vardı; yüzünde her zaman güzel bir gülümseme olurdu. O anda ne yaşanıyor olursa olsun, her zaman çok ağırbaşlı ve sakin bir duruşa sahip olsa da, harika annem düşüncelerini çok özlü bir şekilde ifade edebilir veya birkaç iyi seçilmiş kelimeyle yönlendirebilirdi. Babam iki işte çalışırken üç çocuk yetiştiren annem, başkalarına karşı çok cömert ve yardımseverdi. Onun için kolay değildi. Bir Juilliard piyanisti olarak yeteneğini paylaşmak ve kullanmak, büyükannem ve büyükbabamla ilgilenmekten dolayı ikinci planda kalmıştı. Babam ona her zaman tapardı ve LBD ile mücadelesi boyunca süren 12 uzun yıl boyunca ona çok sadık kaldı. Onu her güldüğünde ve gülümsediğinde aklımda hep mutlu haliyle hatırlamaya çalışıyorum; çünkü o anlarda odayı aydınlatırdı. – Kızı Susan Visconti
Irving Felsher – Babam, Rusya'dan göç etmiş ebeveynlerin çocuğu olarak, Büyük Buhran'dan bir yıl önce doğdu. Beş erkek kardeşin üçüncüsüydü ve çoğu kardeşinin aksine hiçbir savaşta savaşmadı. Bunun yerine, İngilizce ve okuma öğretmeni olarak kamu hizmetinde bir hayatı seçti. En çok, bir kelime ustası ve oyuncu olarak dokunduğu sayısız hayatla hatırlanıyor. Onu, demansın yarattığı karanlığa karşı duran güzel tenor sesiyle hatırlıyorum. – Kızı Robin Felsher
Steven Marx – Steve; nazik ve sevgi dolu bir eş, baba, dede ve kardeşti. Yaptığı her işte mükemmeldi çünkü her yaptığı işte çok çalışırdı. Sonsuza kadar özlenecek ve kalbimizde yaşayacak. – Eşi Rita Marx
Charles Johnson – Charles harika bir babaydı. Çocuklarına olan sevgisi inanılmazdı. Aynı zamanda bir öğretmendi. Önce üniversitede tarih, siyaset ve Afro-Amerikan Çalışmaları dersleri verdi. Daha sonra yıllarca Chinatown'daki bir okulda, çocukları forma sokmanın yanı sıra basketbol ve atletizm koçluğu yaptığı sevilen bir beden eğitimi öğretmeni oldu. Gerçekten her şeyi öğretebilir, herkesin konuyu anlayabileceği şekilde açıklayabilirdi. Yine de bana futbolu bir türlü sevdiremedi! Ayrıca iyi bir arkadaş ve akıl hocasıydı. Tanıdığım en zeki insandı; hayatımda çok zeki insanlar tanımış olmama rağmen. – Eşi Anne Johnson
Jean Brickhouse – Mama Jean olarak da bilinen Jean; başarılı bir borsa yatırımcısı (70'li ve 80'li yıllarda küçük bir Teksas kasabasındaki bir kadın için hiç de kolay olmayan bir başarı), eş ve ailesini bir dişi aslan gibi şiddetle seven ve koruyan üç erkek çocuk annesiydi. Tam bir yıldızdı; kendi kendini yetiştirmiş, imajına düşkün ve aklından geçeni söylemekten hiç çekinmeyen biriydi. Nöroloğu reflekslerini test etmek için dizine çekiçle vurduğunda, doktora yumruk atmıştı. Doktor, “Bunu kimse yapmamıştı,” dedi. Babam ise “Jean Brickhouse ile hiç tanışmamışsın,” diye cevap verdi. – Oğlu Jamie Brickhouse
Dina Merrill – Dina; bir mirasçı, sosyete mensubu ve hayırseverdi; Marjorie Merriweather Post ve E.F. Hutton'ın kızıydı. Dina, Eugene O’Neill Tiyatro Merkezi'nin kurucu mütevelli heyeti üyelerinden biri ve Paley Medya Merkezi'nin ilk yöneticilerinden biriydi. 12 yıl boyunca John F. Kennedy Sahne Sanatları Merkezi'nin mütevelli heyetinde başkanlık atamasıyla görev yaptı. East Hampton'da uzun yazlar boyunca sahne aldığı Guild Hall, tiyatro ve arka sahne alanlarına onun adını vererek onu onurlandırdı. Eşi Ted Hartley, LBDRC'nin kurulmasında büyük bir etkiye sahiptir.
Gloria Salem – Tanıdığım en zeki kadın; içi de dışı da çok güzeldi. Kızı Elizabeth Rose
Evelyn Rubin – Daha sevgi dolu ve sadık bir eş, anne ve büyükanne olamazdı. Bir arkadaşımız, annemizin dışı kadar içinin de güzel olduğunu söylemişti. Üstelik çok komik bir insandı; tam bir komedyen. Harika bir hanımefendiydi. – Oğlu Larry Rubin
Sidney Kramer – Hayatı boyunca kendini ilerici değerlere adamış; Shakespeare, Homer, Hammett, Van Gogh, Hokusai hayranı... Yorulmaz bir okur, öğrenci, öğretmen; gururlu bir baba, dede ve büyük dedeydi; 81 yaşında tekrar evlendi. Üç kızının hayatlarının büyük bir kısmında tek ebeveyniydi. LBD onu piyanosundan kopardı, ancak Sidney 102 yaşında vefat edene kadar güzel konuşmaya, otoriter bir şekilde meşgul olmaya ve hayatın kürsüsünü yönetmeye devam etti. – Kızı Laura Kramer-Carini
LBDRC'ye ilk bağışı yapan Bayan Marta Mooney'e özel teşekkürlerimizle.