Ergoterapia ułatwia funkcjonowanie w zakresie umiejętności motorycznych i poznawczych, które często są zaburzone u osób z LBD. Działania obejmują wypracowanie wspólnego języka w opiece. Ergoterapia może pomóc w koordynacji wzrokowo-ruchowej, funkcjonowaniu i rozciąganiu kończyn górnych, funkcjonowaniu wzrokowo-przestrzennym, funkcjonowaniu poznawczym, objawach parkinsonowskich, upraszczaniu słów i poleceń w celu wypracowania wspólnego języka, ubieraniu się, kąpieli, wstawaniu z łóżka, graniu na bębnach, rytmie.
Zakres ubezpieczenia
Ergoterapia, świadczona w warunkach ambulatoryjnych, jest stosowana w celu pomagania pacjentowi w nauce bezpiecznego radzenia sobie z czynnościami życia codziennego (zazwyczaj podczas powrotu do zdrowia po chorobie, urazie lub zabiegu). Część B programu Medicare (Medicare Part B) pokrywa ograniczoną ilość ergoterapii świadczonej w warunkach ambulatoryjnych w gabinecie lekarza lub terapeuty, ośrodku rehabilitacyjnym, klinice, przychodni szpitalnej lub w domu pacjenta. Terapia musi być zordynowana i regularnie monitorowana przez lekarza oraz musi być świadczona przez terapeuty z certyfikatem Medicare. https://www.caring.com/medicare_information/medicare-coverage-of-occupational-therapy
Część A lub Część B programu Medicare obejmuje również ergoterapia w ramach kompleksowej opieki domowej świadczonej przez zatwierdzoną przez Medicare agencję opieki domowej.
Specjaliści terapii zajęciowej, dzięki swojej wiedzy z zakresu analizy czynnościowej i pracy z starszymi osobami w różnych środowiskach, zajmują się demencją – a w szczególności otępieniem z ciałami Lewy'ego, które wykazuje cechy parkinsonowskie – jako schorzeniem wpływającym na wykonywanie czynności codziennych. Specjaliści ci edukują członków rodzin, zaniepokojonych przyjaciół oraz osoby w we wczesnych stadiach choroby na temat demencji i jej konsekwencji funkcjonalnych. Terapeuci zajęciowi przeprowadzają ocenę osoby z demencją, aby określić jej mocne strony, zaburzenia oraz obszary funkcjonowania wymagające interwencji. U danej osoby można zaobserwować poprawę funkcjonowania dzięki adaptacji i kompensacji. Pomagają oni również opiekunom w radzeniu sobie z tą trudną rolą.
Specjaliści mogą pomóc osobom z LBD żyć we własnych domach w sposób bezpieczny tak długo, jak to możliwe, poprzez ocenę środowiskową i adaptację. Często zapewniają również programy wellness, ćwiczenia umiejętności motorycznych i poznawczych, zapobieganie upadkom oraz sesje edukacyjne dla opiekunów. Pomagają pacjentom – niezależnie od tego, czy przebywają w placówkach opieki długoterminowej, mieszkaniach wspomaganych, czy mieszkają w domu – zachować dotychczasowe funkcje tak długo, jak to możliwe. Przez cały okres opieki specjaliści terapii zajęciowej pracują zarówno jako bezpośredni dostawcy opieki, jak i konsultanci.
Interwencje z zakresu terapii zajęciowej dla osób z demencją obejmują różne podejścia oparte na publikacji Occupational Therapy Practice Framework: Domain and Process (2nd ed., AOTA, 2008). Podejścia te obejmują:
- Promocja zdrowia. Skupiając się na zachowanych mocnych stronach klientów i promowaniu dobrostanu opiekunów, specjaliści mogą wzbogacić ich życie, promując maksymalną sprawność w preferowanych aktywnościach.
- Rekonwalescencja. Mociaż nie oczekuje się przywrócenia umiejętności poznawczych, odbudowa umiejętności fizycznych (zakres ruchu, siła i wytrzymałość) może nadal nastąpić pomimo występowania demencji.
- Utrzymanie sprawności. Specjaliści mogą ustalić, co dobrze sprawdza się w codziennej rutynie osoby z demencją, oraz zapewnić wsparcie, aby zagwarantować, że umiejętności tej osoby będą utrzymane tak długo, jak to możliwe.
- Modyfikacja. Jest to prawdopodobnie najczęściej stosowana interwencja u osób z demencją, ponieważ zapewnia bezpieczne i wspierające środowisko poprzez adaptację i kompensację.
– www.aota.org.(Więcej na: http://www.aota.org/about-occupational-therapy/professionals/mh/dementia.aspx#sthash.rOqETvc2.dpuf)
Zachowania problematyczne – Potencjalna terapia zajęciowa i interwencja zespołu
Osoba zapomina, jaka jest pora roku, podczas dobierania ubrania: Pomaganie opiekunowi w ograniczeniu wyboru ubrań odpowiednio do pory roku, przy jednoczesnym zadbaniu o poczucie kontroli i samoskuteczności klienta.
Osoba zapomina, jak się ubierać: Pomaganie pacjentowi i opiekunowi w wyborze ubrań, które są łatwe do założenia, oraz nauka usystematyzowanego i łatwego sposobu ubierania się.
Osoba zapomina, jak jeść: Pomaganie danej osobie i opiekunowi w opracowaniu sposobu jedzenia przy użyciu wskazówek kodowych, które ułatwiają proces spożywania posiłków.
Osoba zapomina, gdzie znajdują się jej niezbędne rzeczy: Pomoc w oznaczaniu szuflad, szafek oraz budowaniu świadomości lokalizacji w obrębie domu.
Osoba staje się dezorientowana i zaczyna wędrować: Przystosowanie otoczenia w celu ułatwienia codziennej aktywności, w tym poruszania się w bezpiecznych granicach, oraz wykorzystanie technologii w celu zapewnienia bezpieczeństwa. Na przykład ogrodzony dziedziniec ze znakami stopu przy bramach może być wszystkim, co jest potrzebne, aby pomóc tej osobie orientować się w obrębie własnego podwórka.
Zmiany osobowości: Edukowanie opiekunów w zakresie koncepcji opiekuńczego, nieobronnego reagowania i technik orientacji, a także praca nad określeniem podstawowych emocji, które mogły wywołać wybuchy zachowań u klienta.
Powtarzalne, nieproduktywne zachowania: Zapewnianie możliwości angażowania się w zadania pracownicze lub zajęciowe, które spełniają potrzebę bycia produktywnym danej osoby i pomagają wspierać relacje z innymi. Na przykład, jeśli dana osoba kiedyś lubiła krzyżówki, być może uproszczone łamigłówki lub wyszukiwanie słów nadal będą dla niej przyjemne.