One Soul

Mke wangu alifariki dunia mwaka jana kutokana na matatizo ya Lewy body dementia (LBD). Kwa kawaida, nimetumia muda mwingi kutafakari maisha yetu na safari yetu tuliyoshirikiana. Nimesikiliza walezi wengi wakisimulia hadithi zao na kuelezea kufadhaika kwao wakati wa kutoa huduma. Natumai kuwa tafakari yangu inaweza kutoa faraja kidogo na pengine mwanga kupitia safari yako mwenyewe kama walezi. Mimi si daktari, na sina utaalamu wowote rasmi; mimi ni mlezi wa zamani tu aliyekuwa akijali, kama wewe.

Nimefikia kuamini kuwa kuna aina tatu kuu za walezi kwa wale wanaotunza wapendwa wenye LBD. Aina moja ni wale ambao ama hawajazaliwa kuwa walezi (sote hatuko hivyo) au wana hasira na hali hiyo na/au mpendwa wao kwa kuwaletea ugonjwa huu mbaya katika miaka yao ya fahari. Hakika, ni ukweli mchungu. Matumaini yangu ni kwamba hasira na chuki hii itapita lakini, ikiwa haitapita, basi kituo cha utunzaji kinaweza kuwa uamuzi bora kwa nyote wawili. Inaelekea, tayari umefanya uamuzi huo moyoni mwako na unajua ni bora kwako na kwa mpendwa wako. Huo ni uamuzi wa kishujaa.

Aina inayofuata ni mtu kama mimi. Tangu mke wangu afariki, marafiki na wanafamilia wengi wameniendea wakisema kuwa walituona sisi kama “mtu mmoja” si kama watu binafsi. Baada ya kusoma sana, najua na ninaamini kuwa tulikuwa “nafsi moja” iliyounganishwa pamoja. Ikiwa ulikuwa na uhusiano kama huo, basi inaelekea nyote mlishiriki ushirikiano wa kujali sana na mlikuwa na wakati mwingi wa ajabu wa kutoa kwa ubinadamu, kama tulivyofanya. Ilikuwa ni mchango huu mkubwa uliosababisha nijiulize “kwa nini hii ilitutokea?” Bila kukata tamaa, kila asubuhi tulipoamka, ahadi yangu kwake ilikuwa “nitafanya niwezavyo” siku hiyo. Hata hivyo, niliendelea kutafuta motisha ya ziada ya kumtunza mke wangu zaidi ya upendo wangu usio na mwisho.

Aina ya tatu ya mlezi–na yule ninayotumai kumfikia–ni yule ambaye anaweza kuwa anatatizika na mchakato wake wa kufanya uamuzi. Usikosee, hii si safari rahisi na hakuna hata mmoja wetu aliyejiandikisha kwa ajili yake. Moja ya wakati wangu mgumu zaidi ilikuwa wakati alipoacha kuniambia “Nakupenda,” maneno ambayo tulikuwa tukisemezana kila usiku kabla ya kufumba macho yetu. Siku zangu za kulea zilipomalizika, nilianza kutumia muda mwingi kusoma na kutafakari ili kujaribu kuelewa kwa nini yote haya yalitutokea. Ninaamini kuwa huenda nimegundua motisha hiyo ya ziada ya kusaidia ilikuwa nini. Ninaamini kuwa mke wangu alikuwa akijiandaa kwa ajili ya safari yake inayofuata maishani: kuwatunza na kuwafundisha nafsi zote zilizopotea ulimwenguni jinsi ya kuwa bora. Hiyo ilikuwa karama yake katika maisha haya. Nami nina shukrani kuwa hapo ili kumsaidia kufanya mpito huo. Kwa nini ilikuwa LBD iliyotupeleka hapa si jukumu langu kuhukumu.

Ikiwa maneno yangu yanakugusa kwa njia yoyote na unayo siku ngumu sana, tazama machoni mwa mpendwa wako, tabasamu kwa upole, na ujue kuwa mtu huyu maalum alichaguliwa kuendeleza karama yake kwa kuwasaidia wengine kama alivyokuwa akifanya kila wakati. Na ulikuwepo kumsaidia katika safari hiyo.