Kumbukumbu za Mama yangu wa Texas

Kumbukumbu za mama yangu wa Texas, Mama Jean, akiimba, kucheza, na kufurahia muziki ni baadhi ya kumbukumbu zangu za kwanza na za mwisho nzuri kumhusu. Nilipokuwa mtoto mdogo nilikuwa nikimtazama akishona. Nilikuwa nikimkodolea macho kutoka sakafuni alipokuwa akikata, akiweka uzi kisha kuendesha cherehani yake ya Singer akiwa na kiatu chake cha dhahabu kwenye kanyagio huku akiimba na kupiga miluzi kwa muziki wa albamu za Burt Bacharach—“The Look of Love,” “I Say a Little Prayer,” “Walk on By”—zilizosikika kupitia nyuzi za dhahabu za kipaza sauti cha Hi-Fi. Nilipokuwa na umri wa miaka kumi na miwili tulitumia safari ya barabarani kwenye gari lake jekundu la Cadillac tukiimba pamoja na albamu ya asili ya Broadway ya Evita. “Haupendi tu muziki huo!” angesema akitikisika kwa wimbo wa “Don’t Cry for Me Argentina” huku kisigino chake kikikanyaga mafuta kwenye kanyagio la gari. Na yeye na Baba walicheza wimbo wao, “More,” kwenye harusi, sebuleni, na kwenye sherehe ya miaka arobaini ya ndoa niliyowatayarishia, miaka mitatu kabla ya Lewy body dementia kumteka.

Miezi miwili baada ya kuanza kuumwa na kulazwa hospitalini kisha kupelekwa kwenye nyumba ya uuguzi, alianza kupoteza fahamu mara kwa mara. Hallucinations kali, imani kwamba mambo yake mabaya zaidi yalikuwa yametimia, na msongo mkubwa vilikuwa vimeisha. Heri kuviondoa. Hata hivyo, mazungumzo ya kawaida nayo yalikuwa yamekwisha. Awamu hii mpya ilimaanisha kuwa macho yake yalikuwa yamefungwa muda mwingi. Yalipokuwa wazi, alikuwa akijibu kwa miondoko ya furaha ya kitoto, shangwe safi iliyotufanya nikumbuke jinsi nilivyomwona akiguswa na muziki maisha yangu yote.

Hiyo ilinitia moyo kuandaa orodha ya nyimbo, “Mama Jean’s Music” ambayo ilikuwa na mchanganyiko wa nyimbo zake za pop anazozipenda kutoka miaka ya sitini na themanini, nyimbo za maonyesho, na opera. Sikujua kwamba nilikuwa nikifanya tiba ya muziki; kwamba tiba ya muziki ni kitu halisi. Nilikuwa tu mwenye hamu kubwa ya kupata njia yoyote ya kuwasiliana na mtu aliyekuwa mama yangu hapo awali.

Kulingana na Chama cha Tiba ya Muziki cha Marekani, “Tiba ya Muziki ni matumizi ya kimatibabu na yanayotegemea ushahidi ya uingiliaji kati wa muziki ili kufikia malengo ya mtu binafsi ndani ya uhusiano wa kitiba na mtaalamu aliyeidhinishwa ambaye amemaliza programu iliyoidhinishwa ya tiba ya muziki.” Nilipoanza jaribio langu la tiba ya muziki hakika sikuwa nimeidhinishwa kitaalamu, lakini nilikuwa na uzoefu wa maisha mzima wa vitendo.

Vikao vyangu vya amateur vya tiba ya muziki vilifanya kazi. Muziki ulimleta tena kupitia miale ya muda mfupi. Baada ya kumlisha akiwa ameketi kwenye kiti cha magurudumu akiwa amefunga macho, niliweka kipaza sauti kinachobebeka kwenye meza yake ya pembeni ya kitanda, nikasogeza kidhibiti kwenye iPod yangu hadi kwenye orodha ya nyimbo ya “Mama Jean’s Music” na nikabonyeza kitufe cha kucheza.

Mama Jean alianza kuchangamka.

Wakati wimbo wa “More,” wimbo wake na wa Baba, ulipokuwa ukicheza, hakufungua macho yake, lakini alianza kupepesuka na kuimba kwa sauti ya chini. Kisha akaelekeza kidole upande wa kipaza sauti na kusema, “Sikiliza mdundo huo. Ninakuambia, huu ni muziki mzuri.” La Bohème ya Puccini: “Wimbo wa Mimi lazima uwe ndio ninaoupenda zaidi.”

Wakati wimbo wa “High Flying Adored” kutoka Evita ulipoanza kucheza, alikaa wima na macho yake yakafunguka ghafla kama mwanasesere wa Baby Alive. Pepo wa LBD aliondoka mwilini mwake naye akawa Mama Jean akizungumza kuhusu wakati alipomwona Evita kwenye Broadway na Baba alipokuwa akiishi New York wakati akifundishwa kuwa dalali wa soko la hisa. Wakati shujaa wa moyo wake Hugh Jackman alianza kuimba “I Go to Rio” kutoka The Boy from Oz alikaribia kucheza dansi nje ya kiti chake cha magurudumu. Wakati wa kila ziara muziki haukuamsha tu utu wake uliokuwa umelala, bali ulimpeleka mahali pa furaha.

Hapa kuna mambo ya msingi ya jinsi tiba ya muziki inavyofanya kazi, kulingana na Chama cha Tiba ya Muziki cha Marekani: “Baada ya kutathmini uwezo na mahitaji ya kila mteja, mtaalamu wa tiba ya muziki aliyehitimu hutoa matibabu yaliyowekwa ikiwa ni pamoja na kutengeneza, kuimba, kusogea, na/au kusikiliza muziki. . . Tiba ya muziki pia hutoa njia za mawasiliano ambazo zinaweza kuwa na msaada kwa wale wanaoona ni vigumu kujieleza kwa maneno. Utafiti katika tiba ya muziki unaunga mkono ufanisi wake katika maeneo mengi kama vile: ukarabati wa jumla wa mwili na kuwezesha harakati, kuongeza motisha ya watu kujihusisha katika matibabu yao, kutoa msaada wa kihisia kwa wateja na familia zao, na kutoa nafasi ya kuelezea hisia.”

Baadhi ya nyimbo kwenye orodha hiyo zilikuwa nyimbo nilizozihusisha katika kukua nangu pamoja naye, kama vile nyimbo za Burt Bacharach alizokuwa akizipiga kwenye Hi-Fi alipokuwa bado akishona, na wimbo wa Cher “Gypsies, Tramps, and Thieves,” ambao ulionekana kuwa ukipigwa kwenye redio ya gari lake kubwa jeupe la Mercury Marquis tulipokuwa tukifanya shughuli za hapa na pale wakati wa utoto wangu wa mapema. Baadhi ya nyimbo kama “My Best Girl” kutoka kwenye tamthilia ya muziki Mame zilikuwa kwa ajili yangu tu, lakini kisha nikagundua haraka kwamba jaribio langu la tiba ya muziki lilikuwa lenye kutuliza kwa mtaalamu huyu asiye na mafunzo, kama lilivyokuwa kwa mgonjwa.

Ujuzi wake wa mawasiliano na utembezi ulipata nafuu kidogo wakati wa nyakati zetu za muziki. Kwa bahati mbaya, haya yote hayakudumu kwa muda mrefu. Ndani ya miezi miwili macho yake yalibaki yamefungwa, mikono yake ilikuwa imekunjamana kama ngumi za ugonjwa wa yabisi, na muziki haukuwa na athari kwake tena. Hata hivyo, kama orodha hiyo ya muziki ingefanya kazi mara moja tu, ingekuwa imefanikiwa kwa maoni yangu.

Moja ya nyakati za mwisho ambapo muziki ulifanya kazi ilikuwa katika safari ya kwenda kumwona daktari wake wa neva. iPod yangu iliunganishwa na mfumo wa sauti wa gari lake la Cadillac na “Mama Jean’s Music” ulikuwa ukicheza. Alilala sehemu kubwa ya safari, lakini tulipokuwa tukikaribia ofisi ya daktari wimbo “Jean” (kutoka kwenye filamu The Prime of Miss Jean Brodie) ulijaza gari.

Jean, Jean, wewe ni kijana na mwenye uhai

Njoo kutoka katika ndoto yako ya nusu…

Ghafla aliamka na kuchangamka kana kwamba mwanga wa kutoa mwangaza ulimulika. “Jean!” Aliinua kidole chake kujielekeza yeye mwenyewe. “Huyo ni mimi!”

Tiba ya muziki labda haikupunguza kasi ya maendeleo mabaya ya LBD, lakini ilitupa wakati huo. Huenda ikawa ndiyo mara ya mwisho aliyejua yeye ni nani, mara ya mwisho alikuwa Mama Jean.

Mchangiaji: Jamie Brickhouse (Mjumbe wa Bodi na mwandishi ambaye mama yake alikuwa na LBD)

Jamie Brickhouse ndiye mwandishi wa Dangerous When Wet: A Memoir of Booze, Sex, and My Mother, na kazi zake zimechapishwa katika New York Times, Washington Post, Daily Beast, Huffington Post, na Salon. Mama Jean alifariki kutokana na matatizo yaliyosababishwa na Lewy Body Dementia tarehe 14 Desemba, 2009.